Enkel Sokken

signpainter Henry van der Horst

Inspiratie, Research.

Op de markt in Groningen stuit ik op prachtig handgeschreven aanbiedingen. Maar het had ook net zo goed in Leeuwarden of Roden kunnen zijn. Ik heb het eerder gezien, ik herken de displays. Ik vraag enkele marktkoopmannen of zijzelf zo mooi kunnen schrijven, om zo de maker te achterhalen. Ik krijg een paar keer Henry van der Horst uit Zeewolde te horen. Wanneer ik Henry contacteer, komt hij net terug uit Engeland: krijtborden van pubs beletterd.

Reclamebord gemaakt door Henry van der Horst

Weken later tref ik Henry op een jaarmarkt. Ik ben al snel gedesillusioneerd. Geen spannend verhaal over een traditie, gilde of verdwenen opleiding, maar een puber die met een bijbaan in de supermarkt een pot kwasten ziet staan en de vaardigheden zichzelf aanleert. Geen studie, geen leermeester, gewoon autodidact. Vervolgens doet hij er decennia weinig mee, maar na jaren carrière bij reclamebureau’s professionaliseert hij zijn ambitie uiteindelijk toch. Voortaan loopt Henry met een mobiel werkstation markten door heel Nederland af en verwerkt hij de bestellingen meteen tussen de kraampjes.

Terwijl we praten werkt Henry gewoon door. Want de productie moet blijven draaien. Kan alleen wanneer je de techniek echt goed beheerst. Hij moet immers bedenken wat ‘ie maakt, inschatten of het past en het dan nog doen ook. Wanneer Henry borden bij de stroopwafelkraam aflevert, komt er één retour: ze hadden een verkeerd bedrag doorgegeven waardoor de wafels nu helemaal niet zijn afgeprijsd. De fout wordt feilloos hersteld. Henry schraapt de inkt van de plaat en voegt dan alsnog het juiste cijfer toe.

Handgeschreven reclamebord gemaakt door Henry van der Horst op de markt in Groningen.

De reclameborden danken hun authentieke karakter aan de creativiteit en vaardigheden van de maker, maar zeker ook aan het gereedschap. Met name de stiften met brede platte ‘punten’ zijn allesbepalend. Het levert immers een grote beperking op. Toch zie ik een variëteit aan handschriften die je lastig nadoet. Thuis bestel ik een paar stiften, maar kan amper iets imiteren.

Ik vraag naar Henry’s toekomstplannen en de voortzetting van zijn ambacht, aannemend dat zijn pensioen nadert. Hij wil met vrouw en camper het buitenland in. Rondtrekkend reclameborden maken en van de buit weer door. “En wanneer je daar klaar mee bent?” “Dan houdt het op.” “Geen opvolging?” “Geen opvolging.”

We zoeken een nieuwe uitgever voor onze verhalen. Wie helpt?

Wij schrijven regelmatig over typografie in de publieke ruimte. Deze column verscheen eerder in Noorderbreedte.